Zawód lekarz ortopeda

Ortopedia, jako dziedzina medycyny, obejmuje obszarem swych zainteresowań wszelkie schorzenia i zaburzenia w funkcjonowaniu układu ruchowego człowieka. Ortopeda zajmuje się diagnozowaniem, leczeniem i rehabilitacją osób cierpiących na schorzenia kości, mięśni, stawów, etc. Lekarzem, bez względu na posiadaną przez niego specjalizację określa się osobę posiadającą niezbędną wiedzę i kwalifikacje zawodowe, zajmującą się badaniem stanu zdrowia pacjentów, rozpoznawaniem jednostek chorobowych i leczeniem ich lub zapobieganiem ich rozprzestrzeniania. W określonych przypadkach lekarz może prowadzić rehabilitację chorych, występować w charakterze eksperta w obszarze swojej specjalizacji, udzielać porad lekarskich, czy wydawać oficjalne orzeczenia na potrzeby instytucji i organów państwowych. Najwyższym celem osoby wykonującej zawód lekarza jest dbanie o stan zdrowia pacjentów – profesja ta wiąże się więc z wypełnianiem pewnego rodzaju misji społecznej, a jej podjęcie możliwe jest tylko i wyłącznie z powołania. Wysoki statut społeczny i powszechne poszanowanie dla zawodu lekarza wynagradza liczne poświęcenia i trudne warunki pracy z jakimi zmierzyć się musi osoba go podejmująca.

Lekarzem może nazywać się każda osoba, która posiada właściwe kwalifikacje, potwierdzone wymaganymi dokumentami do udzielania świadczeń zdrowotnych, w szczególności do: badania stanu zdrowia, rozpoznawania chorób i zapobiegania im, leczenia i rehabilitacji chorych, udzielania porad lekarskich, a także wydawani opinii i orzeczeń lekarskich, w zakresie swojej specjalizacji.

Dobrego lekarza powinna cechować odpowiedzialność, spostrzegawczość, sumienność, samodyscyplina, dokładność, odporność na stres, zdolność logicznego myślenia oraz umiejętność nawiązania kontaktu z pacjentem.

Dostęp do wykonywania zawodu lekarza specjalisty otwiera dyplom ukończenia wyższej uczelni medycznej na adekwatnym do wybranej specjalności kierunku. W przypadku studiów medycznych kształcenie trwa aż 6 lat, o rok dłużej niż na większości kierunków humanistycznych, technicznych, czy przyrodniczych. Prawo wykonywania zawodu, uprawniające do podjęcia praktyki zawodowej otrzymuje się jednak dopiero po ukończeniu tak zwanej specjalizacji (sytuacja podobna jak w przypadku aplikatury prawniczej), która obejmuje praktyki i zajęcia teoretyczne. Po spełnieniu tych dwóch wymogów absolwent otrzymuje tytuł dyplomowanego lekarza w danej specjalności. Może kontynuować także naukę w ramach specjalizacji II stopnia, lub pozostać w murach uczelni, zdobywając kolejne stopnie naukowe. Osoba zainteresowana pracą w charakterze lekarza musi odznaczać się także określonymi predyspozycjami i cechami personalnymi, takimi jak; odpowiedzialność, cierpliwość, nastawienie na najwyższe dobro pacjenta, etc.

Technikiem ortopedą może zostać osoba, która posiada wykształcenie średnie medyczne w zawodzie technik ortopeda.

Technikiem ortopedą jest również osoba, która:

  1. ukończyła technikum lub szkołę policealną publiczną lub niepubliczną z uprawnieniami szkoły publicznej i uzyskała tytuł zawodowy technik ortopeda lub dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie technik ortopeda,
    lub
  2. ukończyła szkołę policealną publiczną lub niepubliczną z uprawnieniami szkoły publicznej i uzyskała dyplom technika biomechanika,
    lub
  3. uzyskała dyplom mistrza w zawodzie technik ortopeda.

Do zadań technika ortopedy należy:

  1. korzystanie z wiedzy z zakresu anatomii, fizjologii i fizjopatologii narządu ruchu w diagnostyce i projektowaniu przedmiotów ortopedycznych oraz sprzętu rehabilitacyjnego;
  2. projektowanie przedmiotów ortopedycznych i sprzętu rehabilitacyjnego;
  3. planowanie i realizowanie zadań związanych z zaopatrzeniem pacjenta w przedmioty ortopedyczne i sprzęt rehabilitacyjny;
  4. nawiązywanie kontaktu z osobą niepełnosprawną, jej rodziną, środowiskiem zawodowym i społecznym;
  5. instruowanie pacjenta o sposobach eksploatacji i konserwacji przedmiotów ortopedycznych i sprzętu rehabilitacyjnego;
  6. ocenianie potrzeb pacjenta, ustalanie sposobów zaopatrzenia ortopedycznego i metod rehabilitacji;
  7. współuczestniczenie we wczesnym usprawnianiu narządu ruchu pacjenta z protezą kończyny;
  8. wykorzystywanie nowoczesnych rozwiązań konstrukcyjnych, technologii, surowców i materiałów podczas projektowania przedmiotów ortopedycznych;
  9. dobieranie metod przetwarzania i obróbki surowców oraz materiałów wykorzystywanych w technice ortopedycznej oraz stosowanie gotowych elementów i półfabrykatów przedmiotów ortopedycznych w rozwiązaniach konstrukcyjnych;
  10. czytanie i sporządzanie rysunków, szkiców i schematów z zakresu protetyki ortopedycznej;
  11. pobieranie miar, wykonywanie odlewów gipsowych, dobieranie elementów i półfabrykatów do wykonania protez tymczasowych;
  12. wykonywanie montażu i demontażu oraz obróbki wykończeniowej przedmiotów ortopedycznych;
  13. posługiwanie się przyrządami i aparaturą pomiarową;
  14. użytkowanie maszyn i urządzeń stosowanych w produkcji przedmiotów ortopedycznych i sprzętu rehabilitacyjnego;
  15. posługiwanie się dokumentacją lekarsko – techniczną i konstrukcyjno – technologiczną;
  16. dobieranie rozwiązań konstrukcyjnych przedmiotów ortopedycznych do biomechanicznych właściwości organizmu człowieka;
  17. dokonywanie okresowych przeglądów i napraw przedmiotów ortopedycznych;
  18. realizowanie procesu technologicznego;
  19. sporządzanie dokumentacji technologicznej przedmiotów ortopedycznych;
  20. modernizowanie standardowych konstrukcji przedmiotów ortopedycznych i sprzętu rehabilitacyjnego;
  21. stosowanie metod obróbki ręcznej i maszynowej materiałów stosowanych w produkcji oraz naprawach przedmiotów ortopedycznych i sprzętu rehabilitacyjnego;
  22. planowanie i organizowanie własnej pracy;
  23. sporządzanie kosztorysów, prowadzenie rozliczenia materiałów i czasu pracy;
  24. prowadzenie dokumentacji finansowej, ewidencyjnej i materiałowej;
  25. współpraca w zespole terapeutyczno – rehabilitacyjnym;
  26. przestrzeganie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
  27. organizowanie stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
  28. korzystanie z różnych źródeł informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
  29. postępowanie zgodnie z zasadami etyki;
  30. stosowanie przepisów prawa dotyczących wykonywania zadań zawodowych;
  31. stosowanie przepisów prawa dotyczących działalności gospodarczej.

Zarobki lekarza w zależności od podjętej specjalności przekraczają zazwyczaj średnią krajową. Sytuacja ta przekłada się także na zarobki lekarza ortopedy.

Miesięczne wynagrodzenie lekarza uzależnione jest od specjalizacji, którą ukończył. Oto przykładowe średnie zarobki podane przed firmę HR Sedlak & Sedlak:

  • Lekarz ogólny: 3 600 zł.
  • Lekarz rodzinny: 5 600 zł.
  • Anestezjolog: 5 000 zł.
  • Lekarz chorób wewnętrznych: 5 000 zł.
  • Chirurg ogólny: 5 250 zł.
  • Ginekolog: 5 300 zł.
  • Kardiolog: 8 250 zł.
  • Pediatra: 4 900 zł.
  • Ortopeda: 4 500 zł.

Aktywuj biznes w Polsce

Rejestrując się jako przedsiębiorca w CEIDG, musisz wskazać pod jaką nazwą będziesz działać. Nazwa musi zawierać co najmniej twoje imię i nazwisko podane w mianowniku - na przykład: Jan Kowalski.

Ważna jest kolejność – wpisując nazwę najpierw podaj swoje imię, a później nazwisko.

Możesz dodać do imienia i nazwiska inne elementy, na przykład opisujące profil twojej działalności – Jan Kowalski dorabianie kluczy, czy wskazujące na miejsce jej prowadzenia. Takim dodatkowym elementem może też być twój pseudonim albo dowolne fantazyjne sformułowanie.

Pamiętaj! Jedna osoba fizyczna może mieć tylko jeden wpis w CEIDG. Nie możesz mieć zarejestrowanych kilku jednoosobowych firm na swoje nazwisko, ale pod jednym wpisem możesz prowadzić różne rodzaje działalności gospodarczej.

Jednoosobowa działalność gospodarcza jest z pewnością dużym wyzwaniem dla każdego młodego przedsiębiorcy. Niezależność jaką ona daje wiąże się z wysokim ryzykiem, wymaga wykazania się odwagą przy podejmowaniu strategicznych decyzji. Już na wstępie przedsiębiorca musi wykazać się wiedzą z zakresu opodatkowania dochodów, finansowania przedsięwzięcia jak i tworzenia zaplecza dla własnej firmy.

Mało kto zdaje sobie sprawę, że po pierwszym roku prowadzonej działalności gospodarczej 1/4 jdg zawiesza lub likwiduje swoją działalność.

Jednoosobowa działalność gospodarcza jest najprostszą forma prowadzenia własnego przedsiębiorstwa, jej rejestracja w CEIDG jest darmowa. Można ją zarejestrować przez internet - wymóg posiadania konta ePUAP, lub autoryzując rejestrację odwiedzając najbliższy urząd gminy lub miasta. Forma jednoosobowej działalności gospodarczej nie wymaga tworzenia kapitału na start przedsiębiorstwa.

Zalety:

  • brak kosztów założenia działalności gospodarczej,
  • brak wymogów tworzenia kapitału przedsiębiorstwa,
  • elastyczność w otwieraniu, zawieszaniu i likwidacji działalności gospodarczej,
  • możliwość optymalizacji podatkowej poprzez wybór formy opłacania podatków,
  • niskie koszty obsługi księgowej,
  • ograniczone obowiązki sprawozdawcze.

Wady:

  • odpowiedzialność całym majątkiem za zobowiązania,
  • obowiązek odprowadzania składek na ubezpieczenia do ZUS,
  • konieczność podstawowej znajomości przepisów związanych z opodatkowaniem.

Działalność gospodarczą rozpoczynamy od bezpłatnej rejestracji w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, którą prowadzi minister właściwy do spraw gospodarki.

Wniosek składa się na specjalnym formularzu, który jest dostępny na stronie internetowej CEIDG.

Wniosek ten musi być opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Wniosek można złożyć także w dowolnie wybranym urzędzie gminy osobiście lub listem poleconym (musi być wówczas opatrzony podpisem wnioskodawcy poświadczonym notarialnie). Wpis do CEIDG jest dokonywany najpóźniej następnego dnia roboczego po dniu złożenia wniosku.

Do wniosku należy dołączyć oświadczenie o braku orzeczonych wobec wnioskodawcy zakazów prowadzenia działalności gospodarczej, zakazu wykonywania określonego zawodu i zakazu prowadzenia działalności związanej z wychowaniem, leczeniem, edukacją małoletnich lub opieką nad nimi. Należy również dołączyć oświadczenie o posiadaniu tytułu prawnego do każdej nieruchomości, której adres jest wpisywany w CEIDG (przedsiębiorca wpisany do CEIDG jest obowiązany posiadać tytuł prawny do nieruchomości, których adresy podlegają wpisowi) Ww. oświadczenia składane są pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
Wniosek o wpis do CEIDG jest jednocześnie wnioskiem o nadanie numeru REGON (rejestr podmiotów gospodarki narodowej), wnioskiem o nadanie NIP (Numer Identyfikacji Podatkowej) a także złożeniem oświadczenia o wyborze formy opodatkowania.

Jeżeli przedsiębiorca jest płatnikiem składek, do wniosku o wpis do CEIDG może dołączyć zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych i/albo do ubezpieczenia zdrowotnego, zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego członków rodziny, a także zmianę danych wskazanych w ww. zgłoszeniach lub zgłoszenie wyrejestrowania z ww. ubezpieczeń.
CEIDG przesyła dane do wskazanego przez przedsiębiorcę urzędu skarbowego, właściwego urzędu statystycznego oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
Wniosek o wpis do CEIDG nie podlega żadnym opłatom.
Zaświadczeniem o wpisie do CEIDG jest wydruk ze strony internetowej CEIDG.

Organy administracji publicznej nie mogą domagać się od przedsiębiorców okazywania, przekazywania lub załączania do wniosków zaświadczeń o wpisie w CEIDG. Numerem identyfikacyjnym przedsiębiorcy w obrocie gospodarczym jest numer NIP.

Nie wymaga rejestracji drobna działalność zarobkowa osób fizycznych, których przychód nie przekroczy w żadnym miesiącu 50 proc. kwoty minimalnego wynagrodzenia. Informacje na temat takiej działalności można znaleźć w serwisie informacyjno-usługowym dla przedsiębiorcy.

Wzory umów dla pracodawców

Wzory umów oraz kompendium wiedzy dla każdego małego przedsiębiorcy. Zobacz umowę o dzieło https://www.icg-group.com/wzory-umow/umowa-o-dzielo/

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *